Tags

, , , , , , ,

Η άλλη μου μαμά...

Ακόμα θυμάμαι την πρώτη φορά που την γνώρισα. Πάνε 17 χρόνια από τότε… Ο Α. και εγώ θα πηγαίναμε σπίτι του μετά το σχολείο, μιας και η μαμά του θα έλειπε.
Μπαίνοντας στην είσοδο της πολυκατοικίας του, ανοίγει η πόρτα και μια πολύ κομψή γυναίκα, με μαύρα μακριά μαλλιά και το πιο λευκό δέρμα που έχω δει ποτέ μου, βγήκε από μέσα… Τόσο εντυπωσιάστηκα που είμαι σίγουρη ότι είχα μείνει και την χάζευα. Ήταν ντυμένη στα μαύρα και φόραγε ένα πανέμορφο χρυσό κολιέ, όμως το βλέμμα μου τράβηξαν τα λαμπερά και χαμογελαστά μάτια της. Ο Α. κοκκίνισε και μόλις πήρα πρέφα τι συνέβαινε κοκκίνισα και εγώ με την σειρά μου, και πήρα το χαζό χαμόγελο καλού κοριτσιού. Τρομάρα μου!
Αφού έγιναν οι συστάσεις, μου λέει η Λ. “Ααααααα είσαι το κοριτσάκι!” (Ναι! Αυτή που έπαιρνε τηλέφωνο και ζήταγε τον Α. Εγώ ήμουν, ευτυχώς που πάντα είχα το θάρρος και τον ζήταγα… Φαντάζεσαι να το έκλεινα;)

Από τότε κάτι μας έδεσε, κάτι πολύ δυνατό. Δεν είναι οτι την θαύμαζα είναι οτι ένιωθα την αγάπη της. “Η κόρη που δεν έχω” μου έλεγε, και έτσι με έμαθε να βάζω μολύβι στα μάτια μου -μια ελαφριά σβηστή μπλε γραμμή από κάτω- και έτσι με έπεισε να βγάλω τις wehrmacht, και να ντυθώ λίγο πιο κοριτσίστικα…
Η μαμά μου δεν πίστευε στα μάτια της, ένας λόγος παραπάνω να θέλει να την γνωρίσει -εκτώς βέβαια από το να δει τι σόι άνθρωπος είναι και που “έμπλεξε” η κόρη της. Ταιριάξανε αμέσως. Και οι δύο από την ίδια πάστα, που λέμε. Και έτσι καθώς οι μήνες και τα χρόνια περνάγανε εγώ, η Λ. και η μαμά μου είχαμε γίνει σαν οικογένεια.
Δεν μπορώ να ξεχάσω που κάθε φορά που βγαίναμε οι 3 μας για ψώνια, όλοι νομίζανε ότι ήμουν το παιδί της Λ. και η μαμά μου παραπονιόταν.
“Μέχρι και ο τρόπος που βουρτσίζετε τα δόντια σας είναι ίδιος! Αμάν πια!¨” Είπε η μαμά μου με χαμόγελο όταν γυρίσανε από τις διακοπές τους, και από τότε έμεινε ατάκα. Και όχι! Ποτέ μου δεν την είχα δει να τα βουρτσίζει…

Γυρνώντας από τις σπουδές μου στην Αγγλία η Λ. είχε ήδη φύγει για Αμερική. Ερωτεύθηκε και έφυγε, αλλά το τηλέφωνο μας χτυπούσε σχεδόν καθημερινά και οι 2 φίλες λέγανε τα νέα τους και τα κουτσομπολιά τους. Ακόμα και όταν η μαμά μου αρρώστησε και δεν είχε όρεξη να μιλήσει με καμία φίλη της, με την Λ. μίλαγε ασταμάτητα. Αλλά και μετά όταν την έχασα, η Λ. ήταν η μόνη που κατάφερνε να με κάνει να νιώσω καλά.

Όταν προ-πέρσι το καλοκαίρι η θεία μου με πίεσε να αδειάσω γρήγορα το σπίτι του παππού για να το νοικιάσει, η Λ. ήταν αυτή που μου έδινε κουράγιο να τα τελειώσω, και επειδή με άκουγε πόσο χάλια ήμουνα με έπεισε να κάνω ένα ταξίδι στην Αμερική. Τελικά έφτασα Αμερική και έμεινα μαζί της 3 μήνες όσο δηλαδή διαρκούσε και η βίζα. Ήταν σαν να είχα βρεθεί με την μητέρα μου. Αυτούς τους 3 μήνες γελάσαμε, κλάψαμε, μαλώσαμε, αρρωστήσαμε και ήταν όπως θα ήταν αν βρισκόμουν τώρα με την μαμά μου, για την ακρίβεια όμως ήμουν με την μαμά μου… ήμουν με την άλλη μου μαμά…

Ένα χρόνο τώρα μου λείπει πάρα πολύ και περιμένω πώς και πώς να έρθει για να την δω! Να έρθει και να πάμε μαζί να δούμε τον μικρό Σ. Να έρθει να την περιποιηθώ. Να έρθει και να καθόμαστε με τις ώρες χωρίς να μιλάμε και να πίνουμε τσάι στο καλό σερβίτσιο. Να έρθει να γνωρίσει τον Π. Να έρθει να δει τις αλλαγές που έκανα στο σπίτι. Να έρθει να την χορτάσω…
Τέλη καλοκαιριού έρχεται! Έρχεται η άλλη μου μαμά…

Το άλλο Αλμυρό κέικ με Κρεμμύδια και Κράνμπερυ

1 1/2 κούπα αλεύρι φαρίνα
1/2 κούπα αλεύρι καλαμποκιού
1 κουταλάκι μπέικιν πάουντερ
1 κούπα γάλα
4 αυγά
2 καλές κουταλιές της σούπας βούτυρο
2 κουταλιές της σούπας μουστάρδα σε κόκκους
1 κουταλάκι μουστάρδα Ντιζόν (καυτερή)
1 κουταλάκι σκόνη κρεμμυδιού
1 κουταλάκι αλάτι θαλάσσης
2 μεγάλα κρεμμύδια ψιλοκομμένα μισοφέγγαρο
1 κουταλιά της σούπας πάπρικα (κανονική, δεν χρειάζεται καπνιστή)
λίγο ελαιόλαδο
και λίγο κρασί (προαιρετικά)
1/2 – 3/4 της κούπας αποξηραμένα κράνμπερύ

Για αρχή ξεκίνα με τα κρεμμύδια, αφού τα καθαρίσεις και τα ψιλοκόψεις, βάλε τα σε ένα τηγάνι με λίγο ελαιόλαδο, λίγο αλάτι και την πάπρικα να μαλακώσουν. Σβηστά με λίγο κρασάκι ή λίγο νερό, σκέπασε το τηγάνι και άφησε τα σε σιγανή φωτιά να μαλακώσουν για 2-3 λεπτά.

Σε ένα μπολ χτύπησε με το μίξερ το βούτυρο να μαλακώσει, πρόσθεσε τα αυγά και τα μπαχαρικά, δηλαδή τις μουστάρδες και την σκόνη κρεμμυδιού, και χτύπησε τα καλά. Ανακάτεψε τα δύο αλεύρια με το μπέικιν πάουντερ και ρίξτε τα μέσα στο μίγμα χτυπώντας ελαφρά με το μίξερ. Πρόσθεσε το γάλα και ανακάτεψε καλά στην χαμηλή ταχύτητα του μίξερ. Τέλος ρίξε μέσα τα κρεμμύδια και τα κράνμπερυ και ανακάτεψε καλά. Το μίγμα είναι έτοιμο!

Βουτύρωσε και αλεύρωσε καλά την φόρμα για το κέικ ρίξε μέσα το μίγμα και ψήσε το σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 για περίπου 35 – 45 λεπτά. Τσεκάροντας με το μαχαίρι.

Πώς; Κλασικά… βύθισε μέχρι τον πάτο του κέικ, ένα καθαρό και στεγνό μαχαίρι από το πιο ψηλό σημείο του, και αν βγει καθαρό, χωρίς ζυμάρι επάνω του, είναι έτοιμο!

Να! Κοίτα…

IMG_3114

Όταν το βγάλεις από τον φούρνο, ξεφορμάρισέ το και άφησε το λίγα λεπτά να κρυώσει καλά…

τιπ:
Μπορείς να το φας σκέτο, μπορείς να κόψεις 2 λεπτές φέτες και να τις κάνεις σαντουιτσάκι με τυρί και ζαμπόν, αλλά το καλύτερο είναι να το σερβίρεις με την Smoked Chilli and Lime Jam που θα βρεις εδώ…
http://soumada.tumblr.com/post/52957016795

 


Αν θες κι’αλλα τιπς
, δες και εδώ:…
http://soumada.tumblr.com/post/52239394054

πι.εσ.1
Κάτι που μου κάνει τρομερή εντύπωση στην Λ. είναι η απίστευτη διαίσθηση της. Ξέρει τι κάνω, πώς νοιώθω και τί έχω χωρίς να της το πω. Έτσι δεν γίνεται με τις μαμάδες?

πι.εσ. 2
Μακάρι να ήταν εδώ να με βοηθούσε να διαλέξω πλακάκια…

σσσσσσσσσσσσσ…
http://soumada.tumblr.com/post/53457765366

Advertisements