Tags

, , ,

Σήμερα λοιπόν διάβασα στο εφ μπι το στάτους μια φίλης που έλεγε οτι πληροφορήθηκε τον θάνατο του πατέρα της. Αμέσως σκέφτηκα οτι μάλλον κάπως έτσι θα συμβεί και σε εμένα κάποια στιγμή.
Ναι -και εγώ- δεν έχω την σχέση που θα περίμενε κάποιος να έχει μια κόρη με τον μπαμπά της.

Βλέπετε οι γονείς μου χώρισαν όταν ήμουν 2 -2.5 ετών. Ευτυχώς η μαμά μου με πήρε και φύγαμε και πήγαμε στους παππούδες. Από τότε αυτή ήταν και μαμά και μπαμπάς. Σκέψου, ξαφνικά στα 22 της, έπρεπε να δουλέψει για να με μεγαλώσει. Εννοείται πως οτι έβγαζε πήγαινε για μένα, να μην μου λείψει τίποτα. Δεν θυμάμαι να έφευγε για διακοπές τα καλοκαίρια, να έχει παρέες και φίλους, να βγαίνει για ποτά και να κάνει οτι ότι έκανα εγώ στα 22. Βέβαια η μαμά μου ήταν τυχερή γιατί η γιαγιά και ο παππούς της στάθηκαν πάρα πολύ. Και σε αυτήν και σε εμένα.

Πίσω στο θέμα μας όμως. Ο μπαμπάς.
Ο μπαμπάς που όποτε ήταν να πάω να τον δω πετούσα από χαρά. Σε αντίθεση με την μαμά μου, που τον απέφευγε σαν τον διάολο.

Κάπου εδώ πρέπει να πω οτι ο παππούς προσπαθούσε να με κρατήσει μακρυά από τις έχθρες τους. Σαν παιδάκι όμως ήξερα οτι κάτι δεν πάει καλά και δεν θα ξεχάσω που κάποια στιγμή είχε έρθει ένα χαρτί από το δικαστήριο και είχα τρομάξει τόσο πολύ! Μην κλείσουν την μαμά μου φυλακή, άκου τι σκέφτηκα! -Από κάποια ταινία θα το είχα δει-

Όταν άρχισα να μεγαλώνω και να καταλαβαίνω πιο πολλά πράγματα, ήρθε και η άρνηση απέναντί του. Θυμάμαι όταν είχα πρωτοξεκινήσει να διαβάζω είχα διαβάσει μόνη μου σάτρα πάρτα ένα χαρτί που έλεγε οτι ο μπαμπάς μου είναι “άρρωστος”.
Τρόμαξα! Άρρωστος; Tι άρρωστος; μια χαρά τον έβλεπα εγώ! Έτσι κρυφάκουσα στο τηλέφωνο και έβγαλα το πόρισμά μου. Ο μπαμπάς μου δεν ήθελε να πληρώνει την διατροφή και προφασιζόταν οτι ήταν άρρωστος και δεν δούλευε. Δύσκολο να το καταπιείς. Ένας μόνο μπορούσε να μου λύσει την απορία μου, ο αμερόληπτος παππούς μου, ο οποίος τα αρνήθηκε όλα, και με μάλωσε και που κρυφάκουσα.

Έλα μου όμως που εγώ δεν το ξέχασα! Έτσι, μια Κυριακή στου μπαμπά μου, βρήκα μια μπίζνες καρντ, που προσπάθησε να με πείσει οτι είναι του ξαδέρφου του. Εγώ σαν άλλη Μάτα Χάρη την έκρυψα -στο βρακί μου παρακαλώ- και την πήγα στην μαμά μου. Έφαγα ένα βρισίδι από τον παππού όταν το πήρε είδηση.

Θα μου πεις κάτι καλό δεν έχεις να θυμάσαι;
Ναι, έχω και ωραίες αναμνήσεις, αλλά μάλλον κάτι μέσα μου δεν με αφήνει να μείνω σε αυτές.
Και ναι! έχω κάνει προσπάθειες να ξαναβρεθώ μαζί του και δεν θα στο κρύψω έχω περάσει και καλά.
Όμως δεν νοιώθω αυτήν την ανάγκη. Την ανάγκη του να τον δω
Εννοείται πως θέλω να είναι καλά και να είναι ευτυχισμένος, μάλιστα πριν από ένα χρόνο περίπου, τρόμαξα τόσο πολύ, όταν με πήρε τηλέφωνο η αδερφή μου να μου πει πως τον έπιασε η καρδιά του. Δεν θέλω να πάθει τίποτα και θέλω κάποια στιγμή να μπορέσω να είμαι μαζί του. Να μπορέσω να ξεχάσω. (Πολύ θυμός που θα έλεγε και η Ν.). Για να δούμε.

Μετά από όλα αυτά πρέπει να σου εξομολογηθώ το πόσο πολύ μ’αρέσει η λέξη μπαμπάς. Γεμίζει το στόμα!
Εμένα όμως δεν μου φτάνει να γεμίζει το στομα. Για αυτό προτιμώ την λέξη παππούς ή την λέξη θείος ακόμα και την λέξη νονός, γιατί έτσι γεμίζει η καρδιά μου, με αγάπη, χαρά και νοσταλγία.
Όσο για το στόμα…

Μακαρόνια με τόνο και καρύδια

1 κονσέρβα καπνιστό τόνο (τράτα)
1/2 κούπα καρυδόψιχα
ξύσμα από 1/2 λεμόνι
1/2 ματσάκι μαϊντανό
1 κρεμμύδι
1/3 – 1/2 κούπα κρέμα γάλακτος (ή και λιγότερη)
λίγο καγιέν
πιπέρι
ελαιόλαδο
αλάτι
1/2 πακέτο μακαρόνια

Βάζω τα μακαρόνια να βράσουν σε καλά αλατισμένο νερό και παράλληλα ψιλοκόβω και τσιγαρίζω το κρεμμύδι.

Στο μπλέντερ, προσθέτω τον μαϊντανό, τα καρύδια και το τσιγαρισμένο κρεμμύδι μέχρι να ενωθούν.
Προσθέτω τον τόνο και το ξύσμα από το λεμόνι και τα ανακατεύω μέχρι να γίνουν μια σφιχτή πάστα. Ρίχνω λίγη κρέμα γάλακτος μέχρι το μείγμα να είναι πιο υγρό. Προσθέτω πιπέρι και λίγο καγιέν. Δοκιμάζω το αλάτι και η σάλτσα είναι έτοιμη.
Όταν είναι έτοιμα και τα μακαρόνια κρατάω μια κούπα από το ζουμί τους και τα σουρώνω. Τα βάζω ξανά πίσω στη κατσαρόλα, ρίχνω μέσα και την σάλτσα και τα ανακατεύω καλά. Προσθέτω λίγο από το ζουμί τους για να αραιώσω και να δέσω την σάλτσα.

Σερβίρω αμέσως, με φρεσκοτριμμένο μαϊντανό, λίγη εξτρά σάλτσα και λίγο φρέσκο ελαιόλαδο.

Όταν δεν έχω καπνιστό τόνο στο σπίτι, την φτιάχνω με τόνο σε νερό.
Τότε όμως στο μείγμα μου προσθέτω και
1-2 κουταλιές κάπαρη μέσα στην κατσαρόλα και
2 αντζούγιες για το αλάτι, μέσα στο μπλέντερ.
Υλικά που αν θέλετε τα προσθέτετε και σε αυτήν την βερσιόν, απλά εγώ δεν θέλω να χάσω την καπνιστή γεύση του τόνου.

τιπ 1
Ακριβώς την ίδια γέμισή και με εξτρά αγγουράκι και και μαρούλι, φτιάχνω μπόμπες με τόνο ή ρολάκια αραβικής πίτας (σαν καναπεδάκια). Και βέβαια πάνω σε παξιμαδάκι με λίγο καρύδι γίνονται ο τέλειος μεζές για το τσιπουράκι.

τιπ 2
Ναι! μπορείς να αποφύγεις την κρέμα γάλακτος προσθέτοντάς λίγο ελαιόλαδο ακόμα

πι.εσ. 1
Θυμάμαι που ο μπαμπάς είχε μια φιλενάδα και μια φορά του αγίου Βαλεντίνου του είχε πάρει δώρο μια ορχιδέα, ξέρεις εκείνες τις ορχιδέες που στα 80’s τις βάζανε σε πλαστικά “ταπεράκια” και τις πουλούσαν έτσι; Ε! μια τέτοια του είχε πάρει. Ένα θα σου πω αυτήν την ορχιδέα του την πήρα. Την πήρα και την πήγα στην μαμά μου… Σκέψου…
-Ναι! εννοείται η μαμά μου την πέταξε-

πι.εσ.2
Εγώ που έχω πατήσει τα άντα και αγχώνομαι με την ευθύνη ενός παιδιού, Θαυμάζω πολύ τις γυναίκες που έχουν το θάρρος και το κάνουν μόνες τους.

πι.εσ.3
Η μαμά μου συνωμοτικά τον φώναζε “συγχωρεμένο”, φαίνεται αυτή τον είχε συγχωρέσει ήδη.

πι.εσ.4
Πρέπει να παραδεχτώ και τα καλά που μου έχει δώσει όμως. Και τα βασικότερα από όλα είναι η Κ., ο Φ. και ο Κ., τα αδέρφια μου.

Advertisements