Tags

, , , , , , ,

2015/01/img_4466.jpg

Αλήθεια πότε έρχεται η ενηλικίωση;

Για πάρα πολλά χρόνια πίστευα ότι η ενηλικίωσή μου ήρθε με τον θάνατο της μητέρας μου.

Και μετά πίστευα ότι ήρθε όταν έβγαλα τα πρώτα μου χρήματα κάνοντας αυτό που σπούδασα. 

Μετά συνειδητοποίησα ότι ένιωσα πιο ενήλικη από ποτέ όταν αποφάσισα ότι δεν θα παντρευτώ και το “έσκασα” πριν τον γάμο. Ναι, όταν όλα ήταν κανονισμένα! 

Απόφαση που μόνο ένας έξυπνος ενήλικας θα έπαιρνε και δεν θα έμπλεκε τον εαυτό του σε μια κατάσταση που πραγματικά δεν ήθελε.

Έξυπνη επιλογή, σε αντίθεση με την απόφασή μου χρόνια μετά να είμαι με τον Mr. Apatao_alla_me_esena_eimai. (Ναι το έχω κάνει και αυτό!)

Ωραία ενηλικίωση βρε. Να την χαίρομαι. 



Βέβαια τώρα που το ξανασκέφτομαι εκεί που ένιωσα την πιο πολύ πίεση, γιατί μάλλον πίεση και άγχος θα πει ενηλικίωση, ήταν όταν πέθανε ο θείος μου και έμεινα μόνη με τα μωρά μου, τον παππού και την γιαγιά. Βέβαια υπολόγιζα χωρίς τον ξενοδόχο, γιατί η πιο μεγάλη σφαλιάρα ήρθε όταν πια πέθανε και ο παππούς και μετά δεν έμεινε κανένας άλλος.

Και όμως δεν μπορεί η ενηλικίωση να είναι μόνο άσχημα γεγονότα. Δεν μπορεί να είναι μόνο άγχος και πίεση. Δεν μπορεί να ενηλικιώθηκα τότε που έχασα την δουλειά μου. Όχι!

Άλλωστε γιατί;
Δεν ήταν ενήλικη απόφαση να μείνω με τον Π.; 

Επειδή δηλαδή περνάμε καλά, προσπερνάμε τα προβλήματα και με κάνει να χαμογελάω, δεν πιάνεται;

Ή μήπως δεν ήταν ενήλικη απόφαση να πάρω τον Πίξελ Σκορδάκη μαζί με ό,τι αυτό συνεπάγεται -ηλεκτρική σκούπα, κτηνίατρος, τροφές, βόλτες και ευθύνη;. Δεν είναι ενηλικίωση επειδή συνοδεύεται με άπειρες αγκαλιές, χάδια, φιλιά και ασταμάτητο κούνημα ουράς;

Ή μήπως όταν πήγα στην Αγγλία 18 χρονών μόνη μου για να σπουδάσω δεν ήταν ενηλικίωση; Εκεί ήταν που έμαθα να φροντίζω τον εαυτό μου, να μην χαλάω αλόγιστα τα λεφτά μου και να κάνω τα κουμάντα μου (που έλεγε και ο Κ. μου); Γιατί όχι δηλαδή; Επειδή πέρναγα υπέροχα ξενυχτώντας για κάτι που μου άρεσε σε μια ξένη χώρα, χωρίς να με ελέγχει κανένας;

Τι είναι τελικά ενηλικίωση;

Για μένα είναι να βάζεις ή να βρίσκεις τον εαυτό σου μπλεγμένο σε καταστάσεις, που θέλουν ειδικό χειρισμό, πείσμα, σφίξιμο δοντιών, πολύ δουλειά και επιβίωση.
Και σε έναν ιδανικό κόσμο μέσα σε όλο αυτό να περνάς καλά και να χαμογελάς. Να γίνεσαι δυνατότερός, σοφότερος και καλύτερος.

(Εντάξει για να την παλέψεις με όλα τα παραπάνω θες ανθρώπους που αγαπάς δίπλα σου και κόμφορτ φαγάκια. Εεεεε να το πω, να μην το πω; )

Και αναρωτιέμαι…
Τελικά πόσες φορές έχω ενηλικιωθεί;

Και πόσες φορές έχω να ενηλικιωθώ ακόμα;

Και στην τελική, αν για κάθε φορά που ενηλικιώνομαι κερδίζω και 2-3 χρονάκια,
πόσο είμαι; Ποια είμαι; Πού πάω;

Όχι τίποτα άλλο, αλλά να…
με πρόχειρους υπολογισμούς, συνειδητοποιώ ότι έχω πολλά ακόμα που θέλω να κάνω, που είτε θα πάνε καλά είτε θα βουλιάξουν. 
Αλλά (όπως πάντα) εύχομαι να επιβιώσω και να βγω μέσα από αυτά για άλλη μια φορά δυνατή ή σοφότερη ή καλύτερη ή… ενήλικη.
Όπως θες πες το.

Η κρέμα της ενηλικίωσης

ή το κομφορτ γλυκό του “δεν έχω χρόνο”

600ml γάλα

4 κρόκοι αυγών

2-3 κουταλιές της σούπας ζάχαρη ή μέλι

4 κουταλάκια του γλυκού (γεμάτα-γεμάτα) κορν φλάουρ

2-3 κουταλάκια του γλυκού κουρκουμά

6 κόκκους πράσινο καρδάμωμο και 1 μικρό λιωμένο στο γουδί για έξτρα γεύση

ξύσμα από 1 πορτοκάλι

1 κομμάτι τζίντζερ 2 εκατοστών




Σε ένα κατσαρολάκι ζεσταίνω το γάλα όπου μέσα έχω ρίξει τον κουρκουμά, τους κόκκους από το καρδάμωμο, τον λιωμένο στο γουδί, το ξύσμα από 1 πορτοκάλι και το τζίντζερ κομμένο στα 4.
Τα αφήνω σε χαμηλή φωτιά έτσι ώστε να ζεσταθεί το γάλα και να αρωματιστεί από τα μυρωδικά.
Αν χρησιμοποιήσεις μέλι βάλτο μαζί με το γάλα να λιώσει.
Όταν ζεσταθεί αρκετά, να καίει δηλαδή, αφαιρώ τους σπόρους του καρδάμωμου και τα κομμάτια του τζίντζερ ή το σουρώνω.

Σε ένα μπολάκι ανακατεύω με έναν αυγοδάρτη τους κρόκους μαζί με την ζάχαρη. Όταν λιώσει η ζάχαρη προσθέτω και το κορν φλάουρ και ανακατεύω καλά.
Μέσα στο μείγμα κρόκων, ζάχαρης και κορν φλάουρ ρίχνω σιγά-σιγά λίγο από το ζεστό γάλα, έτσι ώστε να έρθουν στην ίδια θερμοκρασία, με προσοχή να μην ψηθούν τα αυγά. Όπως κάνουμε και με το αυγολέμονο δηλαδή.


Τέλος προσθέτω το μείγμα των αυγών στο ζεστό γάλα και πάνω σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά το ανακατεύω συνεχώς με τον αυγοδάρτη μέχρι να πήξει.

Μοιράζω την κρέμα σε ατομικά μπολάκια ή στις κούπες του τσαγιού και το γαρνίρω με φιστίκια Αιγίνης.
Εγώ το τρώω πριν κρυώσει. Και αν κρυώσει, το ζεσταίνω.

Να! Κοίτα…

http://www.flickr.com/photos/92088869@N08/sets/72157649981430078/

τιπ. 1

Για ακόμα πιο πλούσια γεύση (και θερμίδες) χρησιμοποιώ 300ml γάλα και 300ml κρέμα γάλακτος (αυτήν με όλα της τα λιπαρά). Σε ειδικές περιπτώσεις χρησιμοποιώ και μόνο κρέμα, για ακόμα πιο βελούδινο αποτέλεσμα.

τιπ. 2

Μπορείς να το κάνεις και της #prospatheiaς. Με ελαφρύ γάλα, και αντί για μέλι ή ζάχαρη να βάλεις ζαχαρίνη.

τιπ. 3

Αν θες να του δώσεις ένα κικ που λένε και οι Άγγλοι, στο τέλος λιώσε μέσα στην κρέμα λίγη λευκή σοκολάτα και ρίξε και λίγο ρούμι. Η απόλυτη κρέμα της ενηλικίωσης.

τιπ. 4

Μπορείς να χρησιμοποιήσεις και γάλα αμυγδάλου ή καρύδας.

τιπ. 5

Για να λιώσεις πιο εύκολα τους σπόρους από το καρδάμωμο, στο γουδί πρόσθεσε λίγη ζάχαρη.

τιπ. 6

Αν θες φτιάξτο και σαν ρόφημα
Να! δες εδώ την συνταγή που δημοσιεύθηκε στην lifo
http://www.lifo.gr/team/taste/54164
Και να θυμάσαι ότι μπορείς να αφαιρέσεις την σοκολάτα και να το πιεις σαν ζεστό γάλα.


Εγώ βάζω και μια κουταλιά κορν φλάουρ μέσα για να έχει πιο πηχτή υφή και κάποιες φορές και έναν κρόκο για να έχει πιο κρεμώδη γεύση… 🙂

πι.εσ. 1
Το πρώτο ποστ του χρόνου και μιλάει για την ενηλικίωση. Κατάλαβες…

πι.εσ. 2

Όταν σπούδαζα, στην Αγγλία αυτήν την κρέμα την έφτιαχνα πάντα σχεδόν με το μάτι. Χωρίς κουρκουμά τότε, αλλά με φυσική βανίλια. Αλλά είπαμε, τώρα περνάω φάση κουρκουμά.

πι.εσ. 3

Πρέπει να σου πω ότι ο μεγάλος μου φόβος είναι ότι μεγαλώνοντας θα πάθω αλτσχάιμερ. Και για να ξέρεις, ένα από τα καλά του κουρκουμά είναι ότι βοηθάει στο να μην πάθεις… ίσως και γι’ αυτό να έχω φάει τέτοιο κόλλημα.

πι.εσ. 4

Με τα μυαλά που κουβαλάω, εγώ πότε θα γίνω μάνα;

(Nα ενηλικιωθώ επιτέλους; χα!χα!χα!)

Advertisements