Tags


Την Παρασκευή, δύο ώρες αφού έφτασα στο γραφείο έλαβα μήνυμα από τον Χ. “Στα σημερινά “Νέα”, ο Τίτος Πατρίκιος δίνει μια συνέντευξη και αναφέρεται στον παππού σου”

Μπήκα στο σάιτ τους, έψαξα και διάβασα.
“Θα σας πω μια παλιά ιστορία. Οταν, στην Κατοχή, έγινα γραμματέας της ΕΠΟΝ Ψυρή, μιας γειτονιάς γεμάτης κουτσαβάκηδες και μαγκιά, προσπαθούσα κι εγώ, για να μη φαίνομαι ξένος, να μιλάω και να φέρομαι μάγκικα. Με επανέφερε στην πραγματικότητα ένας θαυμάσιος άνθρωπος και πραγματικός μάγκας, ο Κώστας Βυθούλκας (δεν ζει πια). Μια μέρα, είχαμε βγει ένα συνεργείο για να προπαγανδίσουμε τις θέσεις μας. Εκείνος είχε το πιστόλι της περιφρούρησης, εγώ κρατούσα το χωνί και έλεγα τα συνθήματα, γιατί είχα δυνατή και καθαρή φωνή. Κάποια στιγμή, όταν τελειώσαμε χωρίς περιπέτεια, ο Βυθούλκας μού είπε: «Αργύρη (Αργύρης ήταν το ψευδώνυμό μου), ξέρεις, μάγκας που να φοράει γυαλιά δεν υπάρχει». Οταν άρχισα να μιλάω κανονικά, όχι ψευτομάγκικα, με εκτίμησαν οι πάντες. Το ζήτημα είναι μιλώντας να εκφράζεις ό,τι πραγματικά είσαι.”
(Αν θες να το διαβάσεις όλη την συνέντευξη είναι εδώ… http://www.tanea.gr/news/culture/article/5275678/olo-to-xrhma-twn-daneiwn-phge-se-paroxes/ )
Πολύ συγκινήθηκα…

Όχι δεν τον έχω γνωρίσει προσωπικά τον κ. Πατρίκιο, αλλά ο Χ. που μιλάει μαζί του, μου είχε πει άλλη μια ατάκα που του είχε πει ο παππούς μου.

“Άμα τραβήξεις πιστόλι χρησιμοποίησε το, αλλιώς βάλτο στον κώλο σου.”

Πολύ “γκανγκστερική” ατάκα.

Μα έλεγε κακές λέξεις ο παππούς μου; Αναρωτήθηκε ο Χ. και εγώ μαζί.

Σίγουρα θα έλεγε! Ήταν μάγκας ο παππούς και είχε περάσει πολλά, ίσως και πιο πολλά από όσα μας είχε πει.
Έστειλα το λινκ στον ξάδερφό μου, για να δει μια πτυχή του παππού, που σίγουρα δεν την ήξερε. Αυτή του μάγκα, του αληθινού μάγκα όμως.

Βλέπεις, δεν ήταν πάντα ο ήσυχος γεράκος, που τον έπαιρνε ο ύπνος στον καναπέ, από τότε που άφησε το ψαράδικό του στην κεντρική αγορά για να βγει στην σύνταξη.

Και μπορεί όλα να μαρτυρούσανε έναν φιλήσυχο άνθρωπο, με χόμπι το ψάρεμα, που έβλεπε φανατικά ειδήσεις και μπάλα και που το σήμα κατατεθέν του ήταν η τραγιάσκα του και η εφημερίδα του.

Όμως τελικά δεν ήταν και τόσο ήσυχο ποταμάκι όσο έδειχνε.

Είπαμε, δεν τον φωνάζανε άδικα Τζοκόντα στα παιδικά του χρόνια

( http://www.soumada.tumblr.com/post/83809383532 ).
Την Παρασκευή θυμήθηκα τον τελευταίο μας χρόνο μαζί.

Tις κουβέντες μας, τα γέλια μας, τις συζητήσεις μας, τις εξομολογήσεις του…

Εκείνο τον χρόνο κατάλαβα ότι ήταν πολλά αυτά που δεν ήξερα για τον παππού μου, που τα έκρυβε τόσο καλά και που ευτυχώς κάποια μου τα είπε. Αν τα ήξερε και ο ξάδερφός μου δεν θα ξαφνιαζότανε τόσο με το λινκ που του έστειλα.
Αχ βρε Κωνσταντίνε μου, πόσες ιστορίες δεν πρόλαβες να μου πεις…

Διάβαζα την συνέντευξή και σκέφτηκα ότι ίσως κάπως έτσι να τα έλεγες και εσύ. Ίσως…

Μιας και ποτέ δεν φόραγες παρωπίδες και πάντα ήσουν δίκαιος.

Και πρέπει να σου παραδεχτώ ότι ο μόνος λόγος που χαίρομαι που δεν ζεις πια είναι που δεν είσαι αναγκασμένος να δεις τους ναζί στην βουλή.

Ψητή ντοματόσουπα

με τις τελευταίες ντομάτες εποχής…
6 μέτριες προς μεγάλες ντομάτες

2 μέτρια προς μεγάλα κρεμμύδια

3 κανονικές σκελίδες σκόρδο

3-4 κλαράκια φρέσκια ρίγανη

½ κουταλάκι κύμινο σε σπόρους

2/3 κουταλάκι κόλιαντρο σε σπόρους

Αλάτι θαλασσινό (ανθό)

Πιπέρι

Ελαιόλαδο

Ζάχαρη (1 κουταλάκι πάνω κάτω)

Λίγο μπαλσάμικο (1 κουταλάκι)
Πλένω και καθαρίζω τις ντομάτες, όχι δεν τις ξεφλουδίζω.

Τις κόβω σε χοντρές ροδέλες και τις απλώνω σε ένα ταψί, που έχω στρώσει λαδόκολλα.

Κόβω και σε σχετικά λεπτές φέτες και τα κρεμμύδια και τα αραδιάζω μαζί με τις ντομάτες.

Προσθέτω τις σκελίδες του σκόρδου, χωρίς να τις καθαρίσω από τα φλούδια και τα κλωναράκια της ρίγανης.

Πασπαλίζω με ανθό αλατιού, πιπέρι, ελαιόλαδο και το κύμινο με το κόλιαντρο, αφού πρώτα τα έχω κάνει σκόνη στο γουδί.
Τα ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο, στους 220, πάνω-κάτω, για 35-45 λεπτά.

Ύστερα μεταφέρω τις ντομάτες και τα κρεμμύδια σε μια κατσαρόλα, καθαρίζω τα φυλλαράκια της ρίγανης από τα κλωναράκια και τα ρίχνω μέσα. Καθαρίζω τις σκελίδες του σκόρδου και τις προσθέτω μέσα και αυτές. Τέλος προσθέτω όλα τα ζουμάκια που έβγαλαν οι ντομάτες.
Ρίχνω 1 κουταλάκι της σούπας καστανή ζάχαρη, ένα κύβο κοτόπουλο, 1 κουταλάκι ξίδι μπαλσάμικο και προσθέτω και λίγο νερό τόσο όσο να καλυφθούν καλά τα λαχανικά.

Τα αφήνω να βράσουν για 15 λεπτά και μετά τα πολτοποιώ με ένα ραβδομπλέντερ. Θα μπορούσα να περάσω την σούπα και από το σινουά, για ένα πιο φίνο αποτέλεσμα, αλλά είναι πιο χουχουλιάρικη έτσι.
Δοκιμάζω στο αλατοπίπερο και στην ζάχαρη και είναι έτοιμη για σερβίρισμα.
Δοκίμασε να την σερβίρεις με ένα παξιμάδι λαδιού από τα Κύθηρα. Βάλτο μέσα στο πιάτο και από πάνω σέρβιρε την σούπα. Γίνεται μαγική.
Να! δες…

Ζουπα

τιπ.1

Eίναι η καλύτερη εποχή για αυτή τη σούπα. Οι ντομάτες είναι όσο ώριμες πρέπει. Τον χειμώνα την κάνω και με τοματίνια μιας και δεν είναι οι ντομάτες στην εποχή τους.
τιπ.2

Ναι μπορείς να βάλεις όποιο άλλο μυρωδικό προτιμάς, όπως βασιλικό ή μαντζουράνα. Απλά εγώ το προτιμώ με φρέσκια ρίγανη. Ναι μπορείς να χρησιμοποιήσεις και αποξηραμένα
τιπ.3

Μπορείς να την σερβίρεις με μια κουταλιά τυρί κρέμα ή κάποιο άλλο τυρί τριμμένο, του πάει πολύ και λίγη κρέμα γάλακτος. Αν πεινάς πολύ δοκίμασε να την σερβίρεις με ένα αβγό, είτε ποσέ είτε τηγανητό.
τιπ. 4

Το μπαλσάμικο μπαίνει για να εξισορροπήσει την γεύση. Πρόσεξε, αν είναι πολύ γλυκιές οι τομάτες σου ίσως να μην χρειαστούν ζάχαρη
πι.εσ. 1

Τελικά είναι αλήθεια… αν κάποιος σε θυμάται δεν πεθαίνεις ποτέ!
πι.εσ. 2

Πρόσεξε όμως για ποιό λόγο θα σε θυμούνται…
πι.εσ. 3

Το ψηλό αγόρι μου θυμίζει πολύ τον παππού μου, είναι και αυτό “Ήρεμη Δύναμη”.

Advertisements