Tags

, , , ,

ριστάρτ 

Σκεφτόμουν λοιπόν ότι φέτος τα Χριστούγεννα τίποτα δεν θα είναι το ίδιο με πέρσι ή πρόπερσι ή παραπρόπερσι ή και παρα παρα πρόπερσι.
Και σαν να ήρθε η ώρα για restart.
Πώς;
Άκου, πριν 5 χρόνια τέτοιες μέρες είχα πάει στην Αμερική.
Ήταν τα πρώτα χριστούγεννα χωρίς κανέναν από τους “βασικούς παίχτες” της οικογένειας μου και αυτό ήταν μεγάλο πλήγμα για μένα.
Εκείνα τα Χριστούγεννα, παρέα με την άλλη μου μαμά, έκανα ρισταρτ.
Και οι 2 είχαμε ανάγκη η μια την άλλη.
Μέσα από γέλια, κλάματα, μαλώματα και ιωσούλες, ήρθαμε στα ίσια μας. Βέβαια είχαμε και τον χρόνο με το μέρος μας, έκατσα δίπλα της 3 μήνες.
Βρήκα την Λυγερή που είχα χάσει κάπου μέσα σε όλα αυτά που είχαν συμβεί. Σήμερα 5 χρόνια μετά από εκείνα τα Χριστούγεννα, και μετά από μια μεγάλη κατραπακιά, μπορώ με χαρά να σκεφτώ ότι η “οικογένειά” μου έχει μεγαλώσει και αυτό μου έχει δώσει απίστευτη χαρά, αλλά πάλι κάπου μέσα σε τούτα και σε εκείνα έχω χάσει λίγο την Λυγερή.

Έτσι λοιπόν φέτος θα πάρω των οματιών μου και θα πάω ξανά κοντά της.
Είναι η ώρα του ρισταρτ.
Να βρω την Λυγερή και να επιστρέψουμε δριμύτερες.

Για αυτό και φέτος δεν θα στολίσω το σπίτι, αφού θα λέιπω, αλλά δεν θα μπορούσα να μην φτιάξω κάτι έτσι για το καλό, να μυρίσει το σπίτι βρε αδερφε.
Χτες το βράδυ λοιπόν θυμήθηκα εκείνο το πείραμα για κουραμπιέδες που είχα κάνει 2 χρόνια πριν.
Όλα ξεκίνησαν από μια συνταγή για κουραμπιέδες με καρύδια που βρήκα στο τετράδιο μαγειρικής της μαμάς μου.
Σε μια κουβέντα μας τότε με την Ρ. μου μίλησε για τους δικούς της που βάζει κουρκουμά και έτσι σκέφτηκα και εγώ να προσθέσω τα υπόλοιπα υλικά που βάζω στο αγαπημένο μου ρόφημα του χειμώνα σσσσσσσσσσσ…http://www.lifo.gr/team/taste/54164

Έτσι προέκυψαν αυτοί οι κουραμπιέδες.
Βέβαια δεν τους έλεγες ακριβώς κουραμπιέδες, αλλά το θέμα ήταν ότι ήταν γευστικότατοι και διαφορετικοί.

Κάτι σαν κουραμπιέδες 
300gr βούτυρο: 150γρ αγελαδινό (σε θερμοκρασία δωματίου) και 150γρ αιγοπρόβειο μαλακό, αυτό από το βαζάκι
1 κρόκο αυγού
80gr ζάχαρη άχνη (100gr -120gr αν σ’ αρέσουν τα γλυκά ή πολύ γλυκά)
¼ κουταλάκι πράσινο κάρδαμο κοπανισμένο
¼ κουταλάκι τριμμένη κανέλα
½ κουταλάκι κουρκουμά σε σκόνη
ξύσμα από ½ πορτοκάλι (μικρό πορτοκάλι)
ξύσμα από ½ λεμόνι
ένα κομμάτι τζιντζερ 2cm τριμμένο
1 σφηνάκι κονιάκ (περίπου 30ml) ή ρούμι
½ κουταλάκι μπέικιν πάουντερ
¾ – 1 κούπα καρύδια
500gr αλεύρι μαλακό

Χτύπησα το βούτυρο στο μίξερ αρκετή ώρα στο δυνατό, μέχρι να αφρατέψει και να “ασπρίσει”.
Πρόσθεσα την άχνη και τα άφησα να χτυπηθούν και να γίνουν κρέμα.
Πρόσθεσα μέσα το αυγό, το κάρδαμο, την κανέλα, τον κουρκουμά, το ξύσμα πορτοκαλιού και λεμονιού και τέλος το τζίντζερ και συνέχισα το ανακάτεμα

Πρόσθεσα και 2-3 κουταλιές αλεύρι και μετά έριξα το σφηνάκι του κονιάκ.
Και το άφησα πάλι να ανακατευτεί καλά.
Ανακάτεψα το αλεύρι με το μπέικιν πάουντερ και το πρόσθεσα στο μίγμα μου κουταλιά κουταλιά. Το μίξερ το είχα στο χαμηλό.
Όταν ανακατεύτηκε καλά, πρόσθεσα τα καρύδια και ανακάτεψα άλλη μια φορά με το μίξερ να ενωθούν καλά τα υλικά.

Το ζυμάρι δεν πρέπει να είναι σφιχτό, πρέπει να είναι αφράτο.

Και άρχισα να πλάθω. Για την ακρίβεια ξεκίνησα το ζύγισμα. 10gr ο καθένας τους. Πολύ μπελαλίδικο, αλλά χαλαρωτικό. Τους έπλασα μικρούς και στρογγυλούς σε μέγεθος μπουκίτσας .
Τους άπλωσα στο ταψί που του είχα βάλει λαδόκολλα, έκανα το κλασικόβαθουλωματάκι στην μέση που έκανε και η γιαγιά μου και τους έψησα σε προθερμασμένο φούρνο στους 170-180 βαθμούς στον αέρα για 15-20λεπτά.

Το μυστικό είναι να σκάσουνε και πάρουν ωραίο χρώμα.

Τους άφησα να κρυώσουν μετά τους ψέκασα με ανθόνερο και τους πασπάλισα με άχνη ζάχαρη.

τιπ.1
Να ξέρεις οι ποσότητες στα μπαχαρικά είναι τόσο όσο, δεν θα έχουν γεύση κανέλας ή κάρδαμου ή κουρκουμά, απλά θα έχουν μια ωραία διαφορετική γεύση. Αν θες μπορείς να τροποποιήσεις τις ποσότητες με βάση το γούστο σου.

τιπ. 2
Ο φίλος μου ο Ν. είπε ότι θα τους προτιμούσε με αμύγδαλο, εγώ νομίζω προτιμώ το καρύδι, αλλά κάποια στιγμή θα τους δοκιμάσω και με φιστίκι Αιγίνης.

Αν ψάχνεις μια κλασική συνταγή για κουραμπιέδες εδώ σου έχω της γιαγιάς μου:http://soumada.tumblr.com/post/104407577490/σαν-χριστούγεννα-τώρα-που-το-σκέφτομαι

πι.εσ. 1
Με το που γυρνάω θα έχουμε χαρές και γενέθλια. Ποιος; Μια συγγενής μου δεν την ξέρεις. (2 για την ακρίβεια) ❤

πι.εσ. 2
Με στεναχωρεί που δεν θα είμαι με την N. την E. και την Τ. στις πρώτες τους γιορτές, αλλά θα το αναπληρώσουμε ❤

Advertisements